Około połowa osób, które doświadczyły udaru, wymaga pomocy psychologicznej. Samo doświadczenie udaru to bardzo stresujące przeżycie, a zmiany w mózgu bardzo często prowadzą do zaburzeń natury psychicznej. Chory może przejawiać apatię, zmienność nastrojów, zmiany w osobowości, depresję. Doświadczenie udaru może nosić znamiona traumy i zostawić w psychice chorej osoby zespół stresu pourazowego (PTSD – ang. Posttraumatic Stress Disorder). PTSD przejawia się m.in. tym, że w bardzo nasilony sposób i przez dłuższy czas, człowiek doświadcza zaburzeń lękowych uniemożliwiających mu funkcjonowanie. Długotrwale skutki stresu mogą prowadzić do kolejnych chorób somatycznych.
Silny stres i zaburzenia natury psychicznej komplikują i tak już trudne życie po przebytym udarze. Niezwykle ważna jest pomoc psychologiczna od osób najbliższych i dalszych znajomych. To przede wszystkim oni mogą udzielić wsparcia w zaakceptowaniu i radzeniu sobie w nowej sytuacji życiowej, rozmawiać o pojawiających się trudnych emocjach.
Dodatkowo, w zależności od stanu chorego i jego sytuacji rodzinno-materialnej, chory może skorzystać z pomocy oferowanej przez powołane do tego instytucje.
Aby dostać się do specjalisty potrzebne jest skierowanie od psychiatry lub innego lekarza ubezpieczenia zdrowotnego, podstawowej lub specjalistycznej opieki zdrowotnej.
Uczestnik, oprócz psychoterapii, może skorzystać z warsztatów terapii zajęciowej i zajęć aktywizujących społecznie. Dzienne Domy Opieki świadczą również pomoc w codziennych czynnościach, w załatwieniu spraw osobistych i urzędowych, oferują możliwość załatwienia potrzeb higienicznych (prysznic, pranie) oraz oferują dwa posiłki w ciągu dnia.
Wniosek o udzielenie pomocy można złożyć osobiście, telefonicznie, listownie lub przez osoby trzecie – rodzinę lub instytucje. Trzeba udokumentować swoją sytuację życiową i finansową przez dostarczenie posiadanych dokumentów takich jak: orzeczenie o stopniu niepełnosprawności, rachunki, odcinki renty lub emerytury, wypisy ze szpitala. O przyjęciu decyduje diagnoza pracownika socjalnego.
Pobyt w DDO jest odpłatny, ale nie są to kwoty wysokie, inne będą dla osób samotnych, a inne dla osób żyjących w gospodarstwach wieloosobowych. Kwota jest uzależniona również od dochodu netto na osobę w rodzinie.
Całodobowe miejsce opieki przeznaczone dla chorych wymagających długotrwałego leczenia poza szpitalem, a które z uwagi na stan zdrowia i trudną sytuację rodzinną nie mogą przebywać w domu. O przyjęciu decyduje wysokość wskaźnika Barthel, jest to test kliniczny oceniający możliwość pacjenta do samodzielnego funkcjonowania. Wynik poniżej 40 punktów umożliwia ubieganie się o przyjęcie do Zakładu.
Pobyt w ZOL jest okresowy, najdłuższy możliwy czas to pół roku. Na miejscu udzielana jest terapia psychologiczna.
Wniosek o przyjęcie do zakładu opiekuńczo-leczniczego składa się w wybranym zakładzie razem ze skierowaniem od lekarza ubezpieczenia zdrowotnego. Ponadto wymaganym dokumentem jest decyzja z ZUS lub ośrodka pomocy społecznej o wysokości renty, emerytury lub zasiłku stałego. Konieczne jest zaświadczenie od lekarza o konieczności opieki nad pacjentem w zakładzie opiekuńczym oraz wywiad pielęgniarski zawierający informacje o warunkach rodzinnych i bytowych chorego.
Pobyt w zakładach opiekuńczo-leczniczych jest płatny.
Stowarzyszenia i fundacje, które wprowadzają projekty pomocowe finansowane z programów regionalnych, środków krajowych lub unijnych lub korzystające z pomocy wolontariuszy.
