Podwyższone ryzyko wystąpienia udaru mózgu dotyczy dużego odsetka społeczeństwa, szczególnie po osiągnięciu pewnego wieku ( powyżej 65 lat). Znaczna większość z nich obciążona jest więcej niż jednym czynnikiem ryzyka, a czynniki te współistniejąc działają w sposób sumujący. Ze względu na tą prawidłowość niezwykle istotna jest profilaktyka przeciwudarowa, zarówno u osób, które udaru nie przebyły (profilaktyka pierwotna) jak i u pacjentów po przebytym incydencie udarowym.

Profilaktyka pierwotna w dużej mierze może opierać się na systematyce badań okresowych. Powinna zawierać w sobie zarówno badania laboratoryjne jak i typowo diagnostyczne:

• Badanie poziomu cukru  – mimo że nie ma bezpośredniego wpływu na ryzyko zachorowania, efekty podwyższonego poziomu cukru, jak otyłość, podwyższone ciśnienie tętnicze, dyslipidemie.
• Badanie poziomu cholesterolu – dobrze udokumentowany jest związek podwyższonego poziomu cholesterolu z chorobą wieńcową, w ostatnich latach pojawiły się również wyniki badań potwierdzające wpływ podwyższonego poziomu cholesterolu na ryzyko wystąpienia udaru mózgu.
• Badania krzepliwości krwi – szczególnie istotne są w przypadku osób znajdujących się w grupie ryzyka chorób serca, lub ze zdiagnozowanymi wadami serca.
• Badanie ciśnienia tętniczego krwi – związek pomiędzy nadciśnieniem tętniczym, a udarem mózgu jest niezależny i liniowy – im wyższe ciśnienie krwi, tym wyższe ryzyko wystąpienia udaru mózgu.
• Badania diagnostyczne serca – wady serca mogą mieć bezpośrednie przełożenie na  podwyższenie ryzyka wystąpienia incydentu udarowego;
• USG Doppler – Zwężenie światła tętnic szyjnych, może mieć przełożenie na ryzyko wystąpienia udaru;

O skierowanie na powyższe badania, bądź ich wykonanie możemy poprosić swojego lekarza rodzinnego.